ياران و دوستان وابسته به دستگاه ، از طريق تأمين منافع مشترك به دست مىآورند ، در جريان اين قبيل اقدامات قرار مىگيرند . كارگزاران حكومت در همهء اين موارد ، حقيقت را وارونه جلوه مىدهند و اشتباهى به گوش دستگاه مىرسانند . اى كاش از مداخله در امور عتبات ، مىكاستند و نيرو و نشاط خود را صرف خدمت به پرچم ( خدمت به كشور ) از جنبه‌هاى گوناگون آن مىكردند كه خير و صلاح همگان در آن است ، زيرا مداخله‌هاى آنان تاكنون ، نتيجه خوبى نداشته است . البته نه از اين جهت كه خيرخواه نبوده‌اند ، بلكه به خاطر عدم تخصص و صلاحيّت انجام كار ؛ مثلًا يكى از نتايج مداخلهء طاهر القيسى ، امروز و حسب گفته كارشناسان با بروز برخى مشكلات براى گنبد افراشته آشكار شده است . اكنون چه كسى پاسخ‌گوى آن است ؟ اين ، داستان تازه‌اى است كه به روز شنبه 22 ماه رجب سال 1368 ه باز مىگردد ؛ چگونه مقدمات كار فراهم مىشود و چه كسى در آينده ، پاسخ‌گوى اقداماتى است كه امروز صورت مىگيرد ؟ به راستى چه كسى پاسخ‌گوى آنها خواهد بود ؟ ما آنچه لازم بود گفتيم و كار را به كسى وانهاديم كه اهميّت آن را احساس مىكند و بر رسول ، جز ابلاغ پيام نيست . به منظور اداى وظيفهء خدمتگزارى به دستگاه حاكمه ، ناگزير به علّت اين مداخله ، اشاره مىكنيم . علت ، اين است كه برخى از كارگزاران ادارى ، با عَلَم كردن ماجراى كربلا از سال 1935 م آن را ديباچهء ترّقى و پيشرفت ادارى و برنامهء زندگى سياسى خود ، قرار داده‌اند و از قِبَلِ آن به پست‌هاى حساس و برجستهء دولتى ، رسيده و در شمار « دوستان » درآمده‌اند كه ديگران ، گوش به فرمان آنها مىباشند . لذا كربلا از آن زمان در معرض ويرانى و تخريب و بىچيزى و محروميّت قرار گرفت تا زمامدارانش به پست‌هاى وزارت برسند و در نتيجه ، فقر و نوميدى بهرهء كربلا ، و